W 1909 kolegium profesorskie Politechniki Lwowskiej powołało Herynga na stanowiska profesora zwyczajnego ekonomii politycznej, jednak władze austriackie nie zatwierdziły tego wyboru. W czasie I wojny światowej Heryngowie powrócili do Warszawy, gdzie w 1916 zmarła Helena. Zygmunt Heryng od 1915 działał w Uniwersytecie Ludowym, organizował Towarzystwo Szerzenia Wiedzy Handlowej i Przemysłowej, prowadził wykłady w Stowarzyszeniu Wolnomyślicieli Polskich oraz w Wolnej Wszechnicy Polskiej (ekonomia politycznej i ubezpieczeń społecznych). W niepodległej Polsce pracował w Ministerstwie Opieki Społecznej, w 1920 powierzono mu referat prac naukowych we wszystkich działach ubezpieczeń społecznych. Było to zgodne z dotychczasowym tokiem jego kariery zawodowej, bowiem przez całe życie zarabiał pracując w towarzystwach ubezpieczeniowych: „Przezorność”, „Nadieżda”, „Rosja”, a następnie „Piast”.