Na południe od Bertingen rozciągała się puszcza, która sięgała aż Narwi i Jaćwieży.
Na pograniczu ziem Gudikus i Bertingen, pomiędzy dzisiejszymi wsiami Tomaszkowo i Naterki, znajdowało się pruskie centrum kultowe ze świętym gajem. Podobne znajdowało się na pograniczu z ziemią Gunlauken, między wsiami Mokiny i SkajbotyGrzegorz Białuński Pruskie związki terytorialno-osadnicze w dorzeczu środkowej Łyny w XIII wieku, Komunikaty Warmińsko-Mazurskie nr 1, 2004, str. 3-17.
Główny ośrodek ziemi Bertingen znajdował się nad jeziorem Bartąg (Berting), gdzie leżał lauks o tej samej nazwie. Najprawdopodobniej wszystkie te nazwy wywodzą się od bartnictwa.
Historia mały|242x242px|Tereny dawnego lauksu Berting na mapie topograficznej z 1914 roku. Zameczek znajdował się na wzniesieniu nad jeziorem przy drodze z Bartążka na Bartąg (dziś teren szklarni). Pod koniec XIII wieku Galindia była już niemal całkowicie wyludnioną krainą. Nie jest pewne, jakie były tego przyczyny i kiedy to nastąpiło. Historycy uważają, że przyczyną mogły być najazdy jaćwieskie i litewskie lub ekspansja zakonu. Przypuszczalnie jednak plemię Galindów wyginęło jeszcze przed przybyciem do Prus Krzyżaków. Nowe osadnictwo było utrudnione przez częste najazdy Litwinów.