Andrzej Sokołowski (ur. 23 listopada w 1948 w KomorznieWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 651-652, 1066-1087Władysław Zieleśkiewicz, Andrzej Sokołowski - dostojny "Olaf", w: Handball Polska, nr 2 (58)/luty 2012, s. 46-49.) – polski piłkarz ręczny, grający jako obrotowy, dwukrotny olimpijczyk (1972, 1976), brązowy medalista olimpijki (1976).

Życiorys Kariera klubowa Grę w piłkę ręczną rozpoczął jako piętnastolatek w Gwardia Opole. Jego pierwszym trenerem był Jan Pasoń, następnie trenował go Edward Hyla. W 1967 sięgnął z opolskim klubem mistrzostwo Polski juniorów. Od 1968 występował w Śląsku Wrocław, nosił pseudonimy boiskowe „Olaf” i „Sokół”. Z wrocławskim zespołem sięgnął kolejno po trzy tytuły mistrza Polski seniorów (1969, 1970, 1971) i siedem kolejnych tytułów mistrza Polski seniorów (1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978), a także Puchar Polski w 1969 i 1976. Ponadto w 1978 zagrał w przegranym finale Pucharu Europy mistrzów krajowych. W latach 1978–1981 występował w belgijskiej drużynie HC Mechelen, w 1979 zdobył z nią tytuł mistrza Belgii. W lutym 1981 powrócił do Polski i gry w Śląsku Wrocław. W tym samym roku z wrocławskim klubem wywalczył Puchar Polski i brązowy medal mistrzostw Polski.