W 1982 wywalczył swój ósmy w karierze tytuł mistrza Polski i czwarty w karierze Puchar Polski. W 1983 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski. W kolejnych latach pracował w Śląsku jako trener. W styczniu 1987 ponownie wyjechał do Belgii. Przez półtora roku był zawodnikiem HC Apolloon Kortrijk, następnie trenerem tego zespołu (1987-1994 drużyny męskiej, 1994-1996 drużyny żeńskiej). Od 1996 do 2005 był trenerem trzecioligowej drużyny HC Izegem, którą w 1999 wprowadził do I ligi. W 2010 został trenerem żeńskiego zespołu DHT Middelkerke-Izegem. Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Polski seniorów debiutował 22 listopada 1969 w towarzyskim spotkaniu ze Szwecją. W 1970 wystąpił na mistrzostwach świata seniorów, zajmując z drużyna miejsce 13-16. miejsce. Zagrał tam we wszystkich trzech spotkaniach, zdobył jedną bramkę. Był wówczas zawodnikiem drugiego planu. W 1972 zagrał na igrzyskach olimpijskich w Monachium, zajmując z zespołem 10. miejsce. Zagrał tam we wszystkich pięciu spotkaniach, zdobył jedną bramkę. Następnie stracił miejsce w kadrze (ominęły go m.in. mistrzostwa świata w 1974). Powrócił jednak do reprezentacji we wrześniu 1978 i w tym samym roku wystąpił na turnieju o Puchar Świata, gdzie polski zespół zajął 2. miejsce. On sam należał do podstawowych zawodników swojego zespołu, zdobył sześć bramek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Andrzej Sokołowski (piłkarz ręczny) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.