Swój największy sukces międzynarodowy odniósł na igrzyskach olimpijskich w Montrealu (1976), gdzie zdobył brązowy medal. Zdobył tam sześć bramek, a w meczu decydującym o medalu wypracował cztery rzuty karne. Karierę reprezentacyjną zakończył na mistrzostwach świata w 1978, gdzie jego zespół zajął 6. miejsce, a on sam zdobył trzy bramki. Ostatni raz w biało-czerwonych barwach zagrał 2 lutego 1978. Łącznie w I reprezentacji Polski seniorów wystąpił 145 razy, zdobywając 192 bramki.
Był też mistrzem Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych (1972), dwukrotnie w tych zawodach zdobył brązowy medal (1973, 1976). W 1975 wywalczył brązowy medal akademickich mistrzostw świata (1975).
Został odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe (1976), odznaką Zasłużony Mistrz Sportu (1978) i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1993 otrzymał Diamentową Odznakę Związku Piłki Ręcznej w Polsce. W 2008 został wybrany do najlepszej siódemki 90-lecia piłki ręcznej w Polsce na pozycji obrotowego.
Życie prywatne Mieszka w Kortrijk, w Belgii.