Konstantyn napisał również obszerny Żywot Stefana Lazarevicia.
Upadek piśmiennictwa średniowiecznego nastąpił po inwazji Turków osmańskich na tereny Półwyspu Bałkańskiego. Po bitwie na Kosowym Polu (1389) Serbia znalazła się w orbicie wpływów osmańskich, stając się państwem wasalnym.
Oświecenie thumb|200px|Stworzenie świata – miedzioryt Orfelina, oraz strona tytułowa jego Wiecznego kalendarza, Wiedeń 1783 Za prekursora nowoczesnej literatury serbskiej uważany jest Zaharije Orfelin (1726–1785), działacz kulturalny, poeta, historyk, rytownik, kaligraf, tłumacz oraz autor utworów teologicznych i dydaktycznych. Inspirowany ideami oświecenia europejskiego podjął on próbę wyjścia poza wciąż obowiązujące kanony językowe i gatunkowe literatury serbskiej, która pozostawała wciąż w kręgu wzorów ukształtowanych jeszcze w okresie średniowiecza. Dążąc do demokratyzacji języka, Orfelin próbował w tekstach zamieszczonych na łamach Magazynu Słowianoserbskiego (1768, uznawanego za uważany za pierwsze czasopismo serbskie oraz pierwsze w ogóle czasopismo południowosłowiańskie) zbliżyć język literacki (którym podówczas był język cerkiewnosłowiański) do żywej mowy. Efektem starań było powstanie tzw.