thumb|left|170px|Stefan Lazarević na średniowiecznym fresku Do najważniejszych postaci serbskiej literatury przełomu XIV i XV w. należy Stefan Lazarević (1377–1427, panował od 1389 r.), władca i pisarz, zasłużony także jako mecenas kultury. Jest on autorem Słowa miłości, poetyckiego listu, którego powstanie datuje się na rok 1404 lub 1409. Utwór ten, skomponowany z dziesięciu części, których pierwsze litery tworzą akrostych, uważany jest za jeden z najciekawszych tekstów tego typu w literaturze średniowiecznej.
Na dworze Stefana Lazarevicia działał Konstantyn Kostenecki (1380-ok. 1431), bułgarski mnich i pisarz, wychowany w tradycji tyrnowskiej szkoły piśmienniczej. Konstantyn jest autorem traktatu gramatycznego Przepisy dotyczące pisma, który powstał najprawdopodobniej w klasztorze resawskim około 1425 roku. Wzorując się na reformach ortograficznych Eutymiusza Tyrnowskiego, zbliżających pisownię języka cerkiewnosłowiańskiego do ortografii greckiej, Konstantyn dokonał reformy ortografii serbskiej. Jego reformy obejmowały fonetykę, interpunkcję i terminologię liturgiczną. Opracowane przez Konstantyna zasady pisowni, zwane redakcją resawską, wywarły znaczny wpływ na piśmiennictwo serbskie i zachodniobułgarskie (macedońskie).