Jego sformowany na nowo oddział ponownie wkroczył na Zabajkale i ruszył w kierunku Czyty. Latem 1918 r. Siemionow opanował tereny na wschód od Bajkału, w Mandżurii, nad Amurem i Ussuri, we wrześniu zajął Czytę. Na kontrolowanych przez siebie ziemiach, wspólnie ze swoimi podkomendnymi Iwanem Kałmykowem i Romanem von Ungern-Sternbergiem, ustanowił rządy terroruJ. D. Smele, Civil war..., s. 188-189.. Odwołał podjęte wcześniej decyzje o nacjonalizacji przedsiębiorstw i przeprowadził przymusową mobilizację. W czerwcu 1918 r. ogłosił się atamanem pochodowym Kozaków zabajkalskich, snuł wizje budowy Wielkiej Mongolii. Na czele mongolskiej armii on sam miałby uderzyć najpierw na bolszewicką Rosję, a następnie na dekadencką Europę. mały|Siemionow z przedstawicielami misji amerykańskiej we Władywostoku, 1918 r. W sierpniu 1918 r. Siemionow odmówił uznania Tymczasowego Rządu Syberyjskiego i uczynił to dopiero po naciskiem Korpusu Czechosłowackiego. Mimo to otrzymał od tegoż rządu 2,5 mln rubli na rozwój białych oddziałów kozackich. W listopadzie 1918 r. Rząd Syberyjski uznał zwierzchność Ogólnorosyjskiego Rządu Tymczasowego, jednak rząd ten już 17 listopada 1918 r. został obalony przez adm. Aleksandra Kołczaka, który ogłosił się wielkorządcą państwa rosyjskiego. Siemionow odmówił uznania jego zwierzchności.