23 listopada wysłał do siedziby Kołczaka w Omsku telegram, w którym sugerował, iż to on sam, jako dowódca najaktywniejszego białego zgrupowania na Syberii powinien decydować o wyborze wielkorządcy. Stwierdził, że tytularnym dowódcą całego ruchu białych mógłby być gen. Anton Denikin, ataman Aleksandr Dutow lub gen. Dmitrij Chorwat, zaś Kołczak nie powinien być nawet brany pod uwagę. Siemionow nie ukrywał, że kieruje się osobistą niechęcią do KołczakaJ. D. Smele, Civil war..., s. 190.. Demonstracyjnie uniemożliwiał mu łączność telegraficzną z Władywostokiem, zatrzymywał pociągi z zaopatrzeniem, jakie Kołczak miał otrzymywać od zachodnich sojuszników, a w Czycie publikował broszury i ulotki, w których Kołczaka nazywano "miernotą". Kołczak bez powodzenia pisał do rządów Wielkiej Brytanii, Francji i USA, interweniujących w Rosji, by drogą dyplomatycznych nacisków skłoniły Japonię do wycofania wsparcia dla Siemionowa. Japończycy nie przestali jednak wspierać atamanaJ. D. Smele, Civil war..., s. 191-193.. Na przełomie lutego i marca 1919 r. z ich przyzwoleniemJ. D. Smele, Civil war..., s. 194., czy wręcz na japońskie zlecenieG. Popow, Interwencja..., s. 421., Siemionow przeprowadził w Czycie konferencję panmongolską, podczas której zapowiedział utworzenie Wielkiej Mongolii, państwa Mongołów i Buriatów.