Historia Pierwsza osada powstała na północ od dzisiejszej, nad rzeką Hanusará, nie została jednak opisana w najstarszym dziele o Wyspach – Faeringa Sadze, podobnie jak cała wyspa Vágar, przypuszczano więc, że powstała około XV/XVI wieku. Przełomowego odkrycia dokonano w trakcie budowy szkoły (1957), kiedy natrafiono na szczątki bardzo starych budynków. Archeolodzy ustalili, że została ona założona na przełomie IX oraz X wieku. Dziś jest to jeden z kilku dowodów na to, że około IX wieku teren archipelagu zajęli wikingowie.

Pomiędzy latami 1200 a 1400 część ludności przeszła w żyźniejsze i bardziej korzystne klimatycznie tereny leżące na południe, między rzekami Stórá i Kirkjuá.

Pierwszym, pisanym świadectwem na istnienie osady jest opis z 1584, mówiący, że w nowej osadzie znajdują się trzy gospodarstwa, zamieszkiwane przez trzy rodziny. Mogłoby to tłumaczyć fakt, że dziś miasto dzieli się na tyle właśnie części.

Całe terytorium osady od XV wieku, aż do roku 1665 mieli w swoim posiadaniu Benkenstockowie, norweska rodzina szlachecka, zostało ono jednak wykupione przez Severina Fohrmana, który z powrotem odsprzedał ją mieszkańcom.