Po otrzymaniu warunkowego zezwolenia w 1942 roku Kästner napisał pod pseudonimem Berthold Bürger scenariusz do Münchhausena, prestiżowego, jubileuszowego filmu niemieckiej wytwórni Ufa.

W 1944 roku mieszkanie Kästnera w dzielnicy Charlottenburg zostało zniszczone w nalotach bombowych. Na początku 1945 roku udało mu się pod pozorem kręcenia filmu wyjechać z ekipą filmową do Mayrhofen w Tyrolu, gdzie spędził koniec wojny. Czas ten uwiecznił w dzienniku z 1961 roku pod tytułem Notabene 45.

Monachium 1945–1974 Po zakończeniu II wojny światowej Kästner przeniósł się do Monachium, gdzie do roku 1948 był redaktorem gazety „Neue Zeitung” oraz wydawał czasopismo dla dzieci i młodzieży „Pinguin”. Jednocześnie poświęcał się literackiemu kabaretowi. Pracował dla die Schaubude (1945–1948), Die Kleine Freiheit (od 1951) oraz dla radia. W tym czasie światło dzienne ujrzały liczne skecze kabaretowe, piosenki, słuchowiska, przemówienia i eseje, nawiązujące i zmagające się z tematami narodowego socjalizmu, wojny i rzeczywistości w powojennych Niemczech;