XX wieku. Na podstawie rozważań teoretycznych doszedł do wniosku, że jedyną drogą prowadzącą do pozbycia się negatywnych cech wolnego halogenu może być przeprowadzenie go w postać związku chemicznego ze związkiem powierzchniowo czynnym, przy czym jednak utworzone wiązanie chemiczne nie może naruszyć utleniającego charakteru chlorowca, od którego zależą jego własności antydrobnoustrojowe.

Eksperymentalnie udało mu się wykazać, że faktycznie jest to związek kompleksowy, a nie mieszanina. Dzięki temu odkryciu udało mu się dokonać syntezy czystych jodoforów oraz opracować technologię ich przemysłowego wytwarzania. Nowe jodofory posiadały znacznie lepsze własności dezynfekujące, myjące oraz niedrażniące od jodoforów znanych wówczas.

Stosowne badania zlecił Instytut Chemii Przemysłowej w Warszawie i on posiada dokumentację wyników. (por. teżBukowski K., Kłopotek: A. – "Analiza porównawcza działania różnych halogenowych związków kompleksowych na chorobotwórcze grzyby i bakterie" – Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych – Biuletyn VI Zjazdu, Wrocław, 21-23 września 1978, t. I, s.199)