III Rzesza W 1920 roku w punkcie 19. programu NSDAP znalazło się odzwierciedlenie negatywnego stosunku do prawa rzymskiego; postulowano zastąpienie prawa rzymskiego powszechnym prawem niemieckim (ius germanicum, germanes Recht). Kościół przez wieki posługiwał się prawem rzymskim (Ecclesia vivit lege Romana - Kościół żyje prawem rzymskim),Zdanie to występuje w Lex Ripuaria, jednym z leges Barbarorum, w części określającej wyzwolenie niewolników: secundum legem Romanam, qua Ecclesia vivit (łac. podług prawa rzymskiego, którym żyje Kościół). które było humanitarne, co było nie do przyjęcia dla ideologów nazizmu. Określali oni prawo rzymskie jako prawo obce rasie niemieckiej, przesiąknięte uniwersalizmem śródziemnomorskim, duchem rzymsko-chrześcijańskim i oparte na teokratyzmie azjatycko-semickim.
Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy prawo rzymskie została na uniwersytetach zmarginalizowane. Nauczanie pozostało jednak ze względu na potrzebę zachowania lojalności wobec Benita Mussoliniego. Włosi taktowali prawo rzymskie jako własne i było ich powodem do dumy. Niemcy, aby ich nie zrażać, podzielili prawo rzymskie na archaiczne (czyste rasowe, nieskażone) i późnego cesarstwa (zjudaizowane).