Politolog Michał Lubina z Uniwersytetu Jagiellońskiego nazwał podejście Bartosiaka geopolityzmem: postrzeganiem wszystkich sfer życia politycznego przez pryzmat geopolityki. Według Lubiny, Bartosiak wywodzi z czynników geograficznych odwieczne, żelazne i obiektywne prawa geopolityki, ignorując uwarunkowania kulturowe, ekonomiczne i społeczne, w tym kryzys tożsamości europejskich społeczeństw. Lubina zarzucił również, że publicystyka ta bezkrytycznie przejmuje tradycyjne, XIX-wieczne, darwinistyczne koncepcje geopolityczne, pomijając ich późniejszą krytykę w nauce o stosunkach międzynarodowych.
Recenzja akademicka opublikowana na portalu Histmag.org wskazała na duże luki w aparacie naukowym oraz chaotyczną strukturę wywodu, określając książkę jako luźny esej publicystyczny, a nie naukową argumentację. Krytyka Polityczna zwróciła uwagę, że tezy Bartosiaka opierają się na determinizmie geograficznym, przytaczając jego stwierdzenie, iż geografia powoduje, że Rosja dominuje nad masami lądowymi Eurazji i nie ma to nic wspólnego z ideologią. Autorzy wskazali, że takie podejście jest błędne, ponieważ współczesny rozwój zależy od instytucji, a nie od geografii, czego dowodem są np.