Nazwa zwyczajowa W polskiej literaturze zoologicznej dla oznaczenia gatunku używane były nazwy zwyczajowe „markur” lub „koza śruboroga”. Jednak w wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi przypisano oznaczenie markur śruborogi.
Budowa ciała Wysokość w kłębie osiąga 80–100 cm, tułów wraz z głową osiąga długość 1,4–1,8 m, zaś ogon ok. 8–14 cm. Masa ciała samców do 110 kg, natomiast samic do 40 kg. Zwierzęta obu płci mają duże rogi, skręcone spiralnie 2 lub 3-krotnie. Poroże osiąga 70 cm długości. Wybarwienie sierści jest zmienne: w zimie szare, a latem rudawo-piaskowe. Dorosłe samce wyróżniają się dłuższymi włosami na brodzie – ich „broda” może osiągać 25 cm długości.
Tryb życia Markury śruborogie żyją w stadach liczących 3–5 osobników, ale w okresie godowym łączą się w większe stada. Okres rozrodczy zaczyna się w listopadzie. Po ciąży trwającej około 180 (lub 135–170) dni rodzi się jedno lub dwoje młodych. Młode osiągają dojrzałość płciową w trzecim roku życia (lub w 18–30 miesiącu). Markury śruborogie osiągają wiek 12–13 lat.