Biotop Markury śruborogie zamieszkują tereny górskie, na wysokości od 1500 do 2500 m n.p.m. (według IUCN 600–3600 m n.p.m.). Wybierają gęstwiny leśne, ale przebywają także na odkrytych trawiastych i skalistych zboczach gór. Rzadko zapuszczają się na tereny położone powyżej strefy porośniętej drzewami. Siedliska porastają: dęby (dąb ostrolistny), sosny (np. sosna Gerarda), jałowce (np. ), cedry (np. Cedrus deodora), świerki (świerk himalajski), jałowce (), (), klony (, ), jodły (, Abies pindrow), judaszowce (), migdałowce (), a także pistacje (pistacja właściwa), róże (), wiciokrzewy () i irgi.
Rozmieszczenie geograficzne Markury śruborogie zamieszkują góry w północno-wschodnim Afganistanie, północnych Indiach (stan Dżammu i Kaszmir), południowo-zachodnim Tadżykistanie, południowym Uzbekistanie oraz w północnym i środkowym Pakistanie.
Przypisy
Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Wołowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1839 roku