Zbigniew Stanisław Kiedacz (ur. 11 września 1911 w Drohobyczu, zm. 23 października 1944 pod Civitella di Romagna) – polski dowódca wojskowy okresu II wojny światowej, podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej, francuskiej i włoskiej. Dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Mikołaja i Zofii z domu Strzetelskiej (1890–1955). W 1919 razem z rodziną przeniósł się do Poznania. W 1928 ukończył gimnazjum im. K. Marcinkowskiego. Był harcerzem w 16. Poznańskiej Drużynie Harcerzy. Od 16 lipca 1928 do 21 kwietnia 1929 był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Do 20 września 1929 odbył praktykę w 7. dywizjonie Artylerii Konnej Wielkopolskiej w Poznaniu, w stopniu tytularnego plutonowego podchorążego, jako dowódca zwiadu. Od 28 października 1930 do 15 sierpnia 1932 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Został mianowany podporucznikiem artylerii rezerwy, z przydziałem do 7 dakDziennik Personalny MSWojsk. Nr 1/1932 z 16 stycznia 1932.. Na podstawie zarządzenia z 7 sierpnia 1932 został przemianowany na oficera zawodowego w korpusie oficerów kawalerii ze starszeństwem z dnia 15 sierpnia 1932 i lokatą 4 i wcielony do 15. Pułku Ułanów PoznańskichDziennik Personalny MSWojsk. Nr 9/1932 z dnia 15 sierpnia 1932..