Genowefa Weltrowska, z domu Szmaglińska, pseud. Szefowa (ur. 31 października 1894 w Jastrzębiu, powiat Starogard Gdański, zm. 30 kwietnia 1993) – uczestniczka pomorskiej konspiracji antyhitlerowskiej, rolnik. Razem z rodziną uczestniczyła w wydawaniu konspiracyjnego pisma Głos Serca Polskiego.
Życiorys Była córką Jana i Marianny z domu Odya, prowadzących gospodarstwo rolne w Jastrzębiu. Uczęszczała do szkoły powszechnej w Zimnych Zdrojach, gdzie razem z innymi polskimi uczniami doznawała szykan ze strony niemieckiego nauczyciela. W 1919 wyszła za mąż za Józefa Weltrowskiego, rolnika i cieślę, z którym prowadziła następnie 27-hektarowe gospodarstwo rolne w rodzinnym Jastrzębiu. Mieli sześcioro dzieci.
Po wybuchu II wojny światowej razem z rodziną na krótko opuściła Jastrzębie. Po powrocie włączyła się do samopomocy, udzielała schronienia uciekinierom i osobom poszukiwanym, dostarczała żywność, lekarstwa, odzież. W 1940 została wciągnięta przez brata Juliana Szmaglińskiego do Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Kaszubski” oraz skontaktowana z Ludwikiem Kossak-Główczewskim. Kossak-Główczewski został redaktorem pisma Głos Serca Polskiego, wydawanego od 1941 do czerwca 1943 w schronie zbudowanym na terenie gospodarstwa Weltorowskich.