Jako praktyczny stronnik Andegawenów i zaufany króla Ludwika został jednym z namiestników Królestwa Polskiego W czasie bezkrólewia po 1382 przyczynił się do sprowadzenia do polski Jadwigi i jej ślubu z Jagiełłą - w 1383 brał udział w negocjacjach z Zygmuntem Luksemburskim w Lubowli razem z wojewodą krakowskim Spytkiem z Melsztyna i wojewodą sanodomierskim Janem z Tarnowa w celu uzgodnienia terminu przybycia Jadwigi do Krakowa.

Założyciel Szubina Szubin stanowił dla Sędziwoja Pałuki rezydencję. W 1365 roku podniósł tę miejscowość do rangi miasta i od tego roku podpisuje się na dokumentach jako Sędziwój z Szubina lub z wyraźnym zaznaczeniem dziedzic Szubina. Wynika z tego jednoznacznie, że Sędziwój uważał Szubin za najważniejszą ze swych rezydencji. W Szubinie zbudował murowany zamek i kościół pod wezwaniem św. Marcina.

Swoją lokację Sędziwojowi zawdzięczają również miasta: Czerniejewo i Rusiec oraz m.in. wśród wielu wsi Żydowo.