Pierwsze utwory fortepianowe zaczął komponować w 1898 roku (Tarantella na fortepian 1898, Scherzo na fort. 1902).
Młodość thumb|Strawinski z żoną i dziećmi (ok. 1890-1900) W 1905 roku ożenił się ze swoją przyjaciółką z dzieciństwa i zarazem kuzynką – (zm. 1939), z którą miał czworo dzieci. Jego drugą żoną była Wiera de Bosset, primo voto Sudiejkina, była tancerka zespołu Siergieja Diagilewa. Zamieszkał w domu zbudowanym na ziemiach odziedziczonych przez żonę w Uściługu.
Lata dojrzałe W 1910 roku wyjechał do Szwajcarii. Przełomem w jego karierze było spotkanie z Siergiejem Diagilewem, organizatorem słynnych Baletów Rosyjskich. Na jego zamówienie Strawinski skomponował balet Ognisty ptak (1910), oparty na motywach rosyjskiej baśni ludowej. Nowatorska muzyka tego dzieła zwróciła uwagę na młodego kompozytora, jednak prawdziwą sławę przyniosły mu kolejne balety: Pietruszka (1911) oraz Święto wiosny (1913) i Pulcinella. Prapremiera Święta wiosny w Paryżu wywołała ogromne kontrowersje. Dzieło zostało uznane za brutalne i barbarzyńskie, a protesty publiczności były tak głośne, że tancerze nie słyszeli muzyki. Twórca choreografii, Wacław Niżyński, musiał zza kulis rytmicznie wyliczać takty, by umożliwić wykonanie baletu.