Po styczniowym występie w roli Osaki w alegorycznej operze Mascagniego „Iris” w Operze Rzymskiej, powrócił do Londynu aby wziąć udział w „Samsonie i Dalili” Saint-Saënsa, rola ta przyniosła mu światowe uznanie.New York Times Review of Samson and Delilah 23.02.05.. Rok 1996 przyniósł również dwie nowe role-Pollio w „Normie” Belliniego, i Don José w „Carmen”, którymi zadebiutował w Los Angeles i San Francisco. Inne kluczowe role, wliczając w to „Wiły”, „Pajace” Leoncavallo, „Andrea Chénier” Giordano w Operze w Zurychu, „Rycerskość wieśniacza” Mascagniego na festiwalu w Rawennie (pod batutą Ricardo Muti, transmitowane przez telewizję włoską), i „Pajace” w amsterdamskim Concertgebouw (dyrygowane przez Ricardo Chailly i transmitowane na żywo). W grudniu wystąpił w odcinku na temat Pucciniego w cyklu dokumentalnym BBC „Wielcy Kompozytorzy”. Styczeń 1997 to czas debiutu w mediolańskiej La Scali, gdzie wystąpił w roli Enzo w „La Gioconda” Ponchiellego. Cura powrócił do La Scali w Czerwcu 1998 jako Des Grieux w „Manon Lescaut” Pucciniego, i ponownie w Lutym 1999 w „Mocy Przeznaczenia”, oba pod batutą Riccardo Mutiego.