W trakcie wojny prusko-austriackiej 1866 roku przebywał w Wielkiej Kwaterze Głównej, towarzysząc władzy między innymi na polu bitwy pod Sadową. Po zakończeniu walk objął dowództwo nad IV Korpusem Armijnym, a w 1868 roku został promowany na generała piechoty (niem. General der Infanterie). Rok później mianowany szefem 66. Pułku Piechoty. Na czele IV Korpusu pozostawał podczas wojny z Francją, dowodząc nim w bitwach pod Beaumont i Sedanem oraz w trakcie oblężeniu Paryża. W 1871 roku powierzono mu zadanie nadzorowania demobilizacji 3. Armii, a po jego wykonaniu powrócił na stanowisko generała-głównodowodzącego IV Korpusem Armijnym. W 1872 roku przeszedł w stan spoczynku, pozostając do swojej śmierci generałem adiutantem króla i cesarza.
Odznaczenia Odznaczenia gen.