Orton zaoferował sztukę Codronowi w listopadzie 1964, następnie poddano ją daleko idącej edycji aż uznano, że się nadaje do wystawienia na West Endzie.
Codron zaaranżował spotkanie Ortona ze swoim kolegą Kennethem Williamsem (znanym i bardzo popularnym brytyjskim aktorem homoseksualnym) w sierpniu 1964. Szybko znaleźli wspólny język, i Orton przerobił „Łup” aby dopasować jedną z głównych postaci do Wiliamsa.
Sukces „Sloane”'''a był oczywisty, zatem „Łup” szybko wszedł w fazę produkcji, mimo oczywistych niedostatków. Próby zaczęły się w styczniu 1965. Premiera odbyła się w Cambridge 1 lutego. Recenzje były miażdżące. Nie za zawartość, ale za zbyt wolną akcję, aktorstwo, śnieżnobiałą scenografię i całą jakość produkcji.
Orton, pokłócony z reżyserem Peterem Woodem o akcję (czy też jej brak), dalej przerabiał sztukę dopisując i przerabiając, zmieniając, zastępując lub dokładając wersy czy całe sceny. Obsada aktorska była zdemoralizowana ciągłymi próbami, a jej występy były bardzo nierówne. Jednakże aktorzy byli pod wrażeniem energii i ciągłych naprawczych zabiegów Ortona. Sztuka zbierała kolejne złe recenzje w Brighton, Oksfordzie, Bournemouth, Manchesterze i na końcu w londyńskim Wimbledonie w połowie marca. „Łup” był „martwym koniem”, którego dalej uderzano batem.