Orton odpoczął od tej sytuacji na niezwykle rozwiązłych, wypełnionych haszyszem i homoseksualnym seksem osiemdziesięciodniowych wakacjach w Tangerze w Maroku.
W styczniu 1966 „Łup” został odświeżony, a nowym producentem został Oscar Lewenstein. Bazując na swoim coraz większym doświadczaniu, Orton znacznie skrócił sztukę zwiększając tempo akcji i ulepszając interakcje między bohaterami.
W reżyserii Brahama Murraya, z sympatyczniejszą, mniej abstrakcyjną scenografią, przerobiona sztuka otrzymała bardziej przychylne recenzje. Lewenstein się jednak nie ekscytował, toteż umieścił sztukę w teatrze poza prestiżowym West-Endem: Jeanetta Cochrane Theatre w dzielnicy Bloomsbury, gdzie reżyserię przejął Charles Marowitz.
Orton kontynuował swój zwyczaj ścierania się z reżyserami także z Marowitzem, ale dalsze cięcia, na które się wspólnie zgodzili, polepszały jakość produkcji. Londyńska premiera odbyła się 27 września 1966, a przychylne recenzje wywoływały u zaskoczonego Ortona zachwyt. Przedstawienia „Łup”'u przeniesiono do bardziej prestiżowego Criterion Theatre, w dzielnicy Holborn w październiku, upewniając tym Ortona o jego talencie. Już wtedy pracował nad nowym dziełem: „What the Butler Saw”.„Łup” zdobył kilka nagród, co wpływało na lepszą sprzedaż biletów i utrwaliło sławę Ortona.