W dniu 21 lipca 1915 r. obrany administratorem Diecezji Łucko-Żytomierskiej oraz Diecezji Kamienieckiej (wikariusz kapitulny) i pełnił tę funkcję do 2 lutego 1917 r., kiedy mianowano ordynariuszem łuckim b-pa Ignacego Dubowskiego, a diecezję kamieniecką objął wkrótce bp Piotr Mańkowski. Po przekazaniu administracji diecezji przebywał w Kijowie. Z końcem 1920 r. został proboszczem i kapelanem kaplicy SS. Niepokalanek w Maciejowie k. Kowla. Od stycznia 1927 r. był proboszczem katedry Łuckiej i z probostwa tego ustąpił w grudniu 1932 r.
Od maja 1927 r. był pierwszym moderatorem Sodalicji Mariańskiej Pań w Łucku. Jako Prałat pracował w Kurii Biskupiej, jednocześnie był sędzią protosynodalnym i wizytatorem zakonów.
W dniach 30 sierpnia - 1 września 1927 r. uczestniczył wraz z arcybp. Piotrem Mańkowskiem w synodzie diecezjalnym. Po aresztowaniu bpa A.P. Szelążka, obok ks. Leopolda Szumana, był jednym z kapłanów wyznaczonych do objęcia zarządu diecezją łucką. Diecezję łucką opuścił w 1945 r. Od tego roku pełnił funkcję kapelana SS. Pasterek w Jabłonowie Pomorskim. W 1947 r. został mianowany przez bpa A.P. Szelążka kantorem łuckiej kapituły katedralnej. W 1951 r. wraz z całą kapitułą zamieszkał na Zamku Bierzgłowskim, gdzie zmarł. Pochowany w Toruniu, na cmentarzu parafialnym św.