Po wojnie jako zagorzały komunista zwrócił się ku socrealizmowi, dając mu wyraz przede wszystkim w utworach Stalin (1949) i Wielki zegar ratusza (Veliký orloj 1949), atakującym „burżuazyjną” mentalność. Pisał również dramaty, z których najbardziej znanym był Manon (1940), inspirowany powieścią Prévosta.
Był autorem książki dla dzieci Ania Skrzatek i Słomiany Hubert (Anička skřítek a Slaměný Hubert), na podstawie której powstał czechosłowacki animowany serial telewizyjny oraz spektakl Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach zaprezentowany 2 stycznia 1974 podczas III Telewizyjnego Festiwalu Widowisk Lalkowych dla Dzieci.
Wybór utworów thumb|Vítězslav Nezval (po prawej) z poetą Philippe Soupault (z lewej) Cudowny czarodziej (Podivuhodný kouzelník, 1922) Pantomima (1924) Abecadło (Abeceda) Papuga na motocyklu (Papoušek na motocyklu) – manifest poetyzmu Mały ogród różany (Menší růžová zahrada, 1926) Akrobata (Akrobat, 1927) Edison (1928) Wiersze do nocy (Básně noci, 1930) Sylwestrowa noc (Silvestrovská noc) Sygnał czasu (Signál času) Żegnaj i chustka w dłoni (Zbohem a šáteček, 1934) Kobieta w liczbie mnogiej (Žena v množném čísle, 1936) Absolutny grabarz (Absolutní hrobař, 1937) mały|Popiersie pisarza w DalešicachZ mojego życia (Z mého života) – pamiętnik pisarza Matka nadziei (Matka naděje, 1938) Praski