Kanoniczność Księga Estery, pomimo że nie jest cytowana przez Nowy Testament ani inne księgi Starego Testamentu, uważana była za natchnioną i kanoniczną już przez uczniów Jezusa Chrystusa. Ojcowie Kościoła w większości opowiadali się za kanonicznością księgi w jej greckiej wersji, co zostało potwierdzone przez Synod Rzymski z 382 roku.
Marcin Luter twierdził w Mowach stołowych, że Księgę Estery należy usunąć z kanonu Biblii: „Księga Estery, chociaż [Żydzi] mają ją w Kanonie, moim zdaniem zasługuje bardziej niż cała reszta [inne odrzucane przezeń ksiegi] na to, aby się znalazła poza Kanonem”. W swej Postylli wyznał: „Jestem tak dalece nieprzyjacielem tej księgi [2 Machabejskiej] oraz księgi o Esterze, że pragnąłbym, ażeby nie istniały, gdyż mieści się w nich mnóstwo żydowszczyzny i zepsucia pogańskiego” (niem.: Ich bin dem Buch und Esther so feind, daß ich wollte sie wären gar nicht vorhanden;