denn sie judenzen zu sehr und haben viel heidnische Unart). Jego opinię podtrzymywali jeszcze XX-wieczni teologowie luterańscy, jak Otto Eißfeldt (1887–1973), który twierdził: „Chrześcijaństwo nie ma ani powodu, ani usprawiedliwienia dla trzymania się Estery [...]. Dla chrześcijaństwa uwaga Lutra powinna być rozstrzygająca”. Carl Heinrich Cornill (1854-1920) napisał: „Wszystkie najgorsze i najbardziej nieprzyjemne cechy judaizmu są w niej wyświetlane bez przebierań i tylko Aleksandria [tłumacząca na grekę] uważała za absolutnie niezbędne, by zatuszować najbrzydsze nagie miejsca kilkoma religijnymi łatami”. Podobne opinie wygłaszał też Bernhard Anderson (1916–2007) w The Place of the Book of Esther in the Christian Bible i inni protestanccy bibliści. W związku z przyjęciem przez zespół tłumaczy Starego Testamentu do Biblii Lutra jako podstawy Tekstu Masoreckego, Księga Estery z wersji hebrajskiej znalazła się w niej, a fragmenty tylko z greckiego umieszczono w Dodatku, pomimo iż Luter osobiście odrzucał ją jako „zbyt żydowską”.