2000 kawalerii hetmana inflanckiego Jana Hieronimowicza Chodkiewicza nie było w stanie powstrzymać parcia Rosjan i udało mu się odepchnąć ich jedynie od Rygi, do której uciekała przerażona ludność. Do piętnastu zamków inflanckich wysłano załogi w sile od 50 do 150 ludzi, składające się z Polaków, Litwinów i Niemców, wspierane przez czterotysięczną armię dowodzoną przez Jana Hieronimowicza Chodkiewicza oraz niewielkie siły hetmana polnego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła Pioruna. Pierwszą kontrakcję podjął z Wolmaru w lipcu . Jesienią Rydze udało się odzyskać zamek Rujen, a Chodkiewicz odzyskał Burteck (Borkę). Wysłani jesienią do Rosji posłańcy z wiadomością o obiorze Stefana Batorego usłyszeli trudne do przyjęcia warunki: przyznanie carowi tytułów wielkiego księcia smoleńskiego i połockiego oraz zrzeczenie się InflantHistoria dyplomacji polskiej, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, t. II, s. 15.. W styczniu 1577 wojska rosyjskie pojawiły się w szwedzkiej Estonii i uderzyły na Rewel, ale Szwedzi odparli atak. Latem pod Pskowem i Nowogrodem zakończyła się koncentracja armii rosyjskiej szacowanej na 30 000 żołnierzy. Koncentracja tam wojsk miała zmylić króla Polski i zasugerować, że dojdzie do kolejnego ataku na Estonię.