poza tym duże znaczenie ma ich liczba i lokalizacja. Guzy zazwyczaj lokalizują się w węzłach chłonnych zewnętrznych i wewnętrznych oraz w narządach wewnętrznych. W początkowym okresie klinicznie jawnej postaci białaczki występują takie objawy ogólne jak: posmutnienie, spadek mleczności, czasem gorączka, mniejszy apetyt, zmęczenie. W miarę rośnięcia guzów występują zaburzenia ze strony poszczególnych narządów i ich układów: przewodu pokarmowego, narządów ruchu, dróg oddechowych, gałek ocznych, znaczne upośledzenie czynności serca, rdzenia kręgowego. Ta postać choroby z reguły prowadzi do śmierci zwierzęcia. Większość zachorowań przebiega przewlekle. Białaczce, oprócz podanych objawów, towarzyszy niedokrwistość z powodu rozplemu białaczkowego w szpiku kostnym, przewlekłych krwawień w trawieńcu i hemolizy krwinek.
Rozpoznanie Najczęściej zakażenie wirusem rozpoznawane jest w badaniu krwi poziomu specyficznych przeciwciał jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych. Stosunkowo najłatwiej rozpoznać chorobę w trzeciej fazie jej rozwoju; stwierdzenie wówczas mniej lub bardziej licznych guzów lub płaskich nacieków w węzłach chłonnych bądź dostępnych do badania klinicznego narządach wewnętrznych – umożliwia kliniczną i sekcyjną diagnozę, którą potwierdza się badaniem serologicznym krwi lub badaniem histopatologicznym.
Przypisy
Kategoria:Choroby zakaźne zwierząt Kategoria:Choroby bydła Kategoria:Choroby wirusowe