Huang Hai-tai (; ur. 2 stycznia 1901 w Houzhuang, powiat Yunlin, zm. 11 lutego 2007) – tajwański artysta ludowy, wykonawca i twórca przedstawień tradycyjnego chińskiego teatru pacynkowego pò·-tē-hì.

Sztuki teatru pacynkowego uczył się od ojca, od 15. roku życia biorąc udział w jego przedstawieniach. W 1931 założył z braćmi własną grupę artystyczną. Przedstawienia cieszyły się dużą popularnością, ale działalność braci przerwał wybuch wojny chińsko-japońskiej i związane z tym ograniczenia imprez masowych na wyspie przez władze japońskie. Do 1942 członkowie zespołu musieli wrócić do pracy na roli, następnie zezwolono ich zespołowi (jako jednemu z pięciu na całej wyspie) na występy, pod warunkiem, że tematyka będzie zgodna z japońską polityką i w języku japońskim. Podobnie jak inny znany artysta teatru pacynkowego Lee Tian-lu, Huang organizował w tym okresie potajemne przedstawienia w stylu chińskim. Jeden z jego braci poniósł śmierć z rąk żołnierzy japońskich. W 1945, po przejęciu władzy na Tajwanie przez Kuomintang, Huang mógł powrócić oficjalnie do działalności artystycznej. W 1948 i 1951 jego dwaj synowie założyli niezależne zespoły.