Roman Skirmunt, często również: Raman Skirmunt, biał. Раман Скірмунт (ur. w majątku Porzecze na Pińszczyźnie, zm. 7 października 1939 w majątku Porzecze) – ziemianin, białoruski działacz narodowy, premier Białoruskiej Republiki Ludowej, a następnie senator III kadencji w II RP.
Życiorys Urodził się w ziemiańskiej rodzinie Aleksandra Skirmunta h. Dąb (1830–1909) i Teofili z Lubańskich (1837–1926). Był bratem Zenona (zm. 1912), Heleny (1870–1943), która wyszła za mąż za ziemianina Bolesława o tym samym nazwisku, Felicji (1873–1950), oraz Teofilii, Wacława, Aleksandra, Bronisławy i Wandy. Jego brat stryjeczny Konstanty Skirmunt w okresie międzywojennym był ministrem spraw zagranicznych.
W 1905 we Lwowie została wydana książka jego autorstwa, opisująca polityczną i narodową pozycję szlachty na ziemiach b. Wielkiego Księstwa Litewskiego. Należał wówczas do tzw. krajowców, stosunkowo nielicznej grupy polskich inteligentów, którzy pomimo mówienia po polsku czuli się Litwinami. Pragnęli oni połączyć świadomość narodową polską z rodzącą się świadomością narodową białoruską lub litewską. Raman Skirmunt opowiadał się za współpracą Białorusinów, Litwinów i Polaków. Dążył do utworzenia ugrupowania politycznego mogącego to zrealizować.