Bohdan Paczyński (ur. 8 lutego 1940 w Wilnie, zm. 19 kwietnia 2007 w Princeton) – polski astronom i astrofizyk. W swoich badaniach zajmował się głównie teorią ewolucji gwiazd, dysków akrecyjnych, mikrosoczewkowania grawitacyjnego oraz rozbłyskami gamma. Laureat wielu nagród, w tym Nagrody FNP zwanej „polskim noblem” (1996) oraz Medalu Mariana Smoluchowskiego – najwyższego wyróżnienia przyznawanego przez Polskie Towarzystwo Fizyczne (2000). Do 2025 roku pozostaje jednym z ośmiu laureatów obu wyróżnień.
Badania naukowe i życiorys Urodził się w Wilnie. Ojciec był prawnikiem, matka nauczycielem literatury polskiej. W czasie okupacji niemieckiej (1941–1944) rodzina przebywała na Litwie, w latach 1945–1947 mieszkali w Krakowie, następnie przenieśli się do Moskwy, a od 1949 mieszkali w Warszawie. Jego kontakty z astronomami z Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczęły się latem 1955. Pierwszy artykuł naukowy dotyczący minimów gwiazd podwójnych opublikował w „Acta Astronomica” mając 18 lat. W 1957 r. rozpoczął studia studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra w 1962 r. Jeszcze w trakcie studiów, w 1959 r., rozpoczął pracę na stanowisku technicznym w Obserwatorium Astronomicznym UW.