Sezon 1940 spędził w Daytona Beach Islanders z Class D, gdzie nawiązał przyjaźń z menadżerem zespołu Dickiem Kerrem, dzięki któremu poprawił rzut piłką. Kerr widział w nim również dobrego pałkarza i wystawiał go na dwóch pozycjach – miotacza i zapolowego. Pod koniec tego miesiąca w jednym z meczów odniósł kontuzję ramienia, grając na zapolu. Powracając po urazie w spotkaniu playoff zagrał jako starter, a drużyna Islanders przegrała 5–12. Po zakończeniu sezonu Musial rozważał zakończenie kariery, gdyż nie był w stanie utrzymać rodziny otrzymując pensję w wysokości 16 dolarów za tydzień. Dick Kerr chcąc utrzymać go w zespole, zaproponował mu przeprowadzkę do własnego mieszkania i zaoferował pomoc finansową (w ramach podziękowania za to Musial w 1958 roku kupił Kerrowi dom w Houston za 20 tysięcy dolarów). W 113 meczach uzyskał średnią uderzeń 0,311, zanotował bilans W-L 18-5, zaliczył 176 strikeoutów i oddał 145 baz za darmo.