Przed rozpoczęciem sezonu 1941 Musial został przeniesiony do zespołu Columbus Red Birds z Class AA (od 1963 poziom Double-A), chociaż menadżer Burt Shotton i Musial mieli świadomość, że kontuzja odniesiona w poprzednim sezonie osłabiła ramię zawodnika. W związku z tym Musial przeszedł do Springfield Cardinals z Class C (wówczas trzeci najniższy poziom), gdzie grał wyłącznie na pozycji zapolowego. W późniejszym okresie wspominając okres gry w Springfield stwierdził, że jego postawa w meczach Red Birds to zasługa Olliego Vaneka, menadżera tego zespołu, który dostrzegł w nim dobrego pałkarza. W 87 meczach w Springfield Cardinals Musial uzyskał najlepszą w lidze Western Association średnią (0,379), zdobył najwięcej home runów (26) i po trzech miesiącach występów w Springfield otrzymał promocję do zespołu Rochester Red Wings z International League. Podczas odbijania przyjmował wyjątkową postawę, przysiad charakterystyczny dla miotacza, którą miotacz Ted Lyons określił jako podobną do „dziecka zerkającego zza rogu i wypatrującego policję”. W 1950 nowojorski dziennikarz sportowy Tom Meany w jednym z artykułów napisał o niej: „Wygięte kolana i przysiad nadają wygląd sprężyny spiralnej, a większość miotaczy określa ją jako zwiniętego grzechotnika”.