Są używane do dziś, ponieważ są niezwykle tanie w porównaniu z jakąkolwiek inną bronią przeciwokrętową i są skuteczne, zarówno jako broń psychologiczna, jak i metoda zatapiania wrogich statków lub okrętów podwodnych.
W początkowym okresie I wojny światowej brytyjska Royal Navy stosowała miny kotwiczne na kanale La Manche, a później na dużych obszarach Morza Północnego, aby utrudniać patrole niemieckim okrętom podwodnym. Później powszechnie stosowano amerykańskie miny antenowe, ponieważ okręty podwodne mogły znajdować się na dowolnej głębokości. Ten typ miny miał miedziany drut przymocowany do boi, która unosiła się nad ładunkiem wybuchowym, który był obciążony do dna morskiego stalowym kablem. Jeśli stalowy kadłub okrętu podwodnego dotykał miedzianego drutu, niewielka zmiana napięcia spowodowana kontaktem dwóch różnych metali, inicjowała detonację ładunku wybuchowego..