Przed wojną niszczyciele służyły pomiędzy Holandią a Holenderskimi Indiami Wschodnimi (obecnie Indonezją).
Po wybuchu II wojny światowej wszystkie niszczyciele operowały w Holenderskich Indiach Wschodnich. Jedynie „Van Galen” został skierowany w 1939 do Europy i wziął udział w odpieraniu ataku niemieckiego na Holandię. 10 maja 1940 został skierowany w celu ostrzelania wojsk niemieckich na lotnisku Waalhaven w Rotterdamie, lecz został w drodze uszkodzony bliskimi wybuchami bomb niemieckich bombowców nurkujących Junkers Ju 87 i został skierowany do portu Merwehaven, gdzie na skutek uszkodzeń zatonął (po podniesieniu przez Niemców w 1941 został złomowany).
Pozostałe niszczyciele, operując w Indiach Wschodnich, brały początkowo udział w eskorcie konwojów alianckich. Po przystąpieniu Japonii do wojny i ataku na wyspy Indonezji, część weszła w skład alianckiego Zespołu Uderzeniowego sił ABDA. „Van Ghent” i „Banckert” były atakowane przez zmasowane naloty japońskiego lotnictwa pod Kangean 4 lutego 1942 (wraz z innymi okrętami), bez strat. Następnie wraz z „Kortenaerem” wzięły udział w akcji przeciw japońskim siłom desantowym pod Palembang 15 lutego 1942, podczas której „Van Ghent” wszedł na rafę w cieśninie Strobe między wyspami Banka i Billiton, na której rozdarł dno i zatonął (bez ofiar).