Stanisław Staszewski (ur. 18 grudnia 1925 w Pabianicach, zm. 22 stycznia 1973 w Paryżu) – polski architekt, który zasłynął działalnością artystyczną jako bard, poeta i kompozytor. Jego twórczość rozpropagował syn, Kazik Staszewski, nagrywając z zespołem Kult nowe aranżacje utworów ojca na płycie Tata Kazika, choć wcześniej wykonywał je między innymi Jacek Kaczmarski. Kapral Armii Krajowej, powstaniec warszawski. Autor takich piosenek, jak „Baranek”, czy „Celina”.
Życiorys alt=|mały|Grób na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Urodził się w Pabianicach. Jego ojciec, Kazimierz, był kierownikiem Szkoły Powszechnej nr 5 w Pabianicach. Był też założycielem w 1929 r. i pierwszym prezesem pabianickiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, a jego imię nosi obecnie pabianicki Oddział PTTK. W 1934 rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie Kazimierz Staszewski również podjął pracę w szkole.
Podczas II wojny światowej Stanisław Staszewski był żołnierzem Armii Krajowej. W 1942 był więźniem Pawiaka. Od 1943 dowodził drużyną w stopniu kaprala. Walczył na terenie Pragi w powstaniu warszawskim. Został aresztowany i odesłany do niemieckiego obozu w Ebensee, filii KL Mauthausen-Gusen. W marcu 1945 ciężko zachorował i trafił do obozowej kostnicy, skąd został wyciągnięty przez kapo z Pabianic.