W latach 1834–1841 próbował bezskutecznie dostać się na Uniwersytet Kijowski, lecz na przeszkodzie stanął brak dokumentów o szlacheckim pochodzeniu (jego ojciec pochodził ze starszyzny kozackiej). Został słuchaczem wydziału literatury, a po kilku latach także fakultetu prawa. Dzięki protekcji inspektora szkół M. Józefowycza, Kulisz został wykładowcą w szkole szlacheckiej w Łucku. Wówczas powstały: Małorosijśki opowidannia (Mалоросійські оповідання) oraz po ros. utwory O tom, ot czego w mestesczke Woroneże wysoch Peszewcow staw (О том, от чего в местечке Воронеже высох Пешевцов став) i O tom, czto słuczyłoś s kozakom Burdiuhom na Zełenoj nedełe (О том, что случилось с козаком Бурдюгом на Зеленой неделе), a także powieści w jęz. ros.: o lud. przekazach Ogniennyj zmiej (Огненный змей, 1841) i hist. powieść Michajło Czarnyszenko... (Михайло Чарнышенко...), wiersz. kronikę hist. Ukrajina (Україна) i opowiadania Orysia (Орися). Pracował także w Kijowie i Równem, a w 1845 r. czasopismo Sowriemiennik („Современник”) zaczęło druk pierwszych rozdziałów sławnej powieści Czorna rada (Чорна рада).