W tym czasie Kulisz napisał utwory: Istorija Borisa Godunowa i Dmitrija Samozwanca (История Бориса Годунова и Дмитрия Самозванца), historyczną powieść Siewieriaki (Северяки), która z czasem pojawiła się w druku pod tytułem Aleksiej Odnorog (Алексей Однорог), autobiograficzną powieść Jewgienij Oniegin naszego wriemieni (Евгений Онегин нашего времени), powieść Piotr Iwanowicz Bieriezin i jego siemiejstwo, ili Ludi, rieszywszyjesia wo czto by to ni stało byt sczastliwymi (Пётр Иванович Березин и его семейство, или Люди, решившиеся во что бы то ни стало быть счастливыми). Na zesłaniu uczył się języków oraz zaczytywał się w dziełach W. Scotta, Ch. Dickensa, zachwycał się poezją G. Byrona i ideami J.J. Rousseau.

Po długich staraniach zdobył posadę w kancelarii gubernatora, a z czasem zaczął redagować nieoficjalną część „Tulskich gubiernskich wiedomostiej” („Тульских губернских ведомостей”). Po powrocie do Petersburga, gdzie nie miał prawa drukować, publikował pod pseudonimem Nykolaj M. w „Sowriemienniku” („Современник”) ros. powieści i 2-tomowe Zapiski o żyzni Nikołaja Wasiljewicza Gogola (Записки о жизни Николая Васильевича Гоголя).