W 1862 złożył do druku pierwszy tomik poezji Doswitky. Dumy i poemy (Досвітки. Думи і поеми), które ukazały się w Petersburgu tuż przed wprowadzeniem ograniczającego ukraińskie publikacje, tzw. cyrkularza wałujewskiego (1863). Sława Kulisza dotarła do Galicji, gdzie lwowskie czasopisma „Weczernyci” („Вечерниці”), „Meta” („Мета”) opublikowały próbki jego twórczości. Kulisz był głównym wsparciem ukraińskiego ruchu w Galicji w latach 60. i prawie do połowy 70. – pisał Iwan Franko, szczególnie podkreślając jego współpracę z ludowym czasopismem „Prawda” („Правда”).

W latach 1864–1868 K. pracował w Warszawie w Komisji do spraw przekładu polskich ustaw, co pozwoliło mu na nabycie doświadczenia w pracy w państwowym urzędzie badań archiwów oraz na zawarcie licznych przyjaźni z polską inteligencją. K. konsekwentnie gromadził materiały potwierdzające koncepcję o negatywnym wpływie kozackich i chłopskich powstań na rozwój ukr. państwowości i kultury.