W 1871 pracował w Wiedniu, a w 1873 w Petersburgu jako redaktor urzędowego „Żurnała Ministierstwa putiej soobszczenija” („Журнала Министерства путей сообщения”) Przygotował w latach 1874-1877 3-tomową Istoriję wossojedinienija Rusi (История воссоединения Руси), w której sformułował ideę o historycznej szkodliwości ruchów ludowo-wyzwoleńczych i nobilitował kulturotwórczą misję polskiej szlachty dla ukraińskiej państwowości. Jego tezy spotkały się w ukraińskim społeczeństwie z oburzeniem, a sam Kulisz w efekcie zniechęcił się do pracy urzędnika państwowego.
W 1876 wydano ukaz emski, na mocy którego zabroniono drukowania jakichkolwiek treści w języku ukraińskim, z wyjątkiem dzieł malarskich, dokumentów historycznych i spektakli. Kulisz osiadł w chutorze Motronówka, gdzie zredagował w języku rosyjskim zbiór własnych artykułów Chutorskaja fiłosofija i udalennaja ot swieta poezija (Хуторская философия и удаленная от света поэзия), który ukazał się w 1879, został zakazany przez cenzurę i wycofany ze sprzedaży.