Bitwa pod Novarą – starcie zbrojne, które miało miejsce 6 czerwca 1513 roku podczas IV wojny włoskiej (1510–1514).
Pomimo że Francuzi w poprzednim roku wygrali bitwę pod Rawenną, już miesiąc po zwycięskiej bitwie wojska króla Francji Ludwika XII zostały wyparte z Mediolanu przez siły koalicji nazywanej Świętą Ligą.
W roku 1513 armia francusko-wenecka w sile 12 tysięcy żołnierzy (w tym 6000 lancknechtów, 4000 innej piechoty, głównie gaskońskiej, 2000 jazdy i artyleria)Według innych źródeł Francuzi mieli 1200 jazdy i około 20 tysięcy lancknechtów, piechoty gaskońskiej i innej., dowodzona przez Ludwika Trémoille, oblegała Novarę bronioną przez wspierających księcia Mediolanu Szwajcarów, którzy sami mieli nadzieję na korzyści terytorialne kosztem księstwa Mediolanu. Znajdująca się około 40 kilometrów od Mediolanu Novara była drugim pod względem wielkości miastem księstwa. Na wieść o nadchodzącej odsieczy wódz francuski przerwał oblężenie i wyszedł naprzeciw zbliżającego się nieprzyjaciela. Nie przypuszczając, by wojska szwajcarskie nadeszły zbyt szybko, spokojnie rozstawiał swe wojska. Tabor armii stanął za miasteczkiem Trecate, natomiast w samym miasteczku zatrzymał się naczelny wódz Ludwik Trémoille wraz z całą jazdą.