Młodzieniec ulatuje do królestwa Gromów.

Akt V Boreasz stawia Alfizę przed wyborem albo poślubi jednego z jego synów, albo na wieki pozostanie w jego niewoli. Królowa dzielnie mu się jednak opiera, Boreasz wydaje ją więc na tortury. Tymczasem zjawia się Abaris, który widząc cierpienia ukochanej i słysząc drwiny rywali wznosi przeciw nim złotą strzałę Amora. Pod jej wpływem Kalais i Boryleusz tracą głos. W tym momencie zjawia się Apollo, który objawia, że Abaris jest jego synem, matką zaś jego była nimfa z rodu Boreasza. Boreasz, chcąc nie chcąc, musi więc pobłogosławić młodej parze.

Charakterystyka utworu Ostatnie arcydzieło Rameau łączy w sobie poszanowanie dla uświęconych form tragedii muzycznej ze zdobyczami nowego języka muzycznego. Jego największą zaletą jest jednolitość i zwartość oparta na znakomitym, wolnym od dygresji i spadku wyrazu dramatycznego libretcie. Utwór rozpoczyna się widowiskową uwerturą „myśliwską” wprowadzającą pierwszą scenę opery, zaczynającą się od słów Alfizy: Suivez la chasse, allez!