Czetnicy jako ruch nacjonalistyczny, był ukierunkowany na Serbów i niechętny wobec przedstawicieli innych narodowości. Z drugiej strony NOVJ, odwoływał się do wszystkich Jugosłowian a kwestie ideologiczne grały w nim małą rolę.
Pod koniec 1944 roku łączna siła żołnierzy NOVJ wyniosła 650 000 mężczyzn i kobiet zaangażowanych w konwencjonalne działania wojenne. W kwietniu 1945 roku było już 800 000 żołnierzy.
Według Tity w skład armii partyzanckiej w maju 1944 roku wchodziło: 44% Serbów; 30% Chorwatów; 10% Słoweńców; 5% Czarnogórców; 2,5% Macedończyków i 2,5% bośniackich muzułmanów. Według Encyklopedii Holokaustu wydanej przez United States Holocaust Memorial Museum, partyzantka składała się z Serbów, Chorwatów, Bośniaków, Żydów i Słoweńców.
Strategia mały|Partyzanci 7. Vojvođanskiej Brygady w wyzwolonym Nowym Sadzie, 23 października 1944 NOVJ łączyła prowadzenie wojny narodowowyzwoleńczej z rewolucją. Taktyka ta zakładała: budowę organów rewolucyjnych na podstawie komitetów narodowowyzwoleńczych;