Jednak w 1509 roku poniósł druzgocącą klęskę w bitwie pod Agnadello, gdzie został ranny walcząc jak zwykły żołnierz. Alviano został obwiniony za wynik tej bitwy, a szczególnie za to, że rzekomo zaatakował nieprzyjaciela bez pozwolenia naczelnego wodza Orsiniego. Wkrótce potem dostał się do francuskiej niewoli, gdzie więziony był do roku 1513, kiedy to został zwolniony po zawarciu sojuszu między Francją i Wenecją wymierzonego przeciwko księstwu Mediolanu. Później walczył pod komendą francuskiego wodza Ludwika Trémoille. Pobity został pod Vicenzą przez armię hiszpańską dowodzoną przez wicekróla Neapolu Ramona de Cardonę.
Później Alviano zdobył i splądrował Pordenone, które w międzyczasie wpadło w ręce Habsburgów. W sierpniu 1515 roku wziął udział w zwycięskiej bitwie pod Marignano, podczas której poprowadził do brawurowego ataku na szwajcarską piechotę oddział liczący 300 rycerzy. Następnie doprowadził do zdobycia Bergamo, jednak zmarł w październiku podczas oblężenia Brescii.
Pochowany został w kościele Świętego Stefana w Wenecji.
Fikcja Bartolomeo d’Alviano pojawia się również w grach Assassin’s Creed II, Assassin’s Creed Project Legacy i Assassin’s Creed: Brotherhood jako członek bractwa asasynów i sprzymierzeniec Ezio Auditore da Firenze.
Literatura Claudio Rendina, I capitani di ventura, Newton Compton, Rome, 1994.
Kategoria:Kondotierzy Kategoria:Włoska szlachta Kategoria:Urodzeni w 1455 Kategoria:Zmarli w 1515