Trzy pogrzeby Pochowany w podziemiach kościoła o.o. jezuitów w Warszawie, bez żadnego pomnikaW. Grochowski, Tygodnik Ilustrowany, nr 171/1863, s. 3; K.W. Wójcicki, id., s. 94.. Po kasacie zakonu jezuitów (1773) ok. 1834 przeniesiony do podziemi kościoła św. Pryma i Felicjana o.o. pijarów na ul. Długiej. Gdy po Powstaniu Listopadowym carskie władze zaborcze przekazały kościół o.o. pijarów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, na polecenie namiestnika Iwana Paskiewicza[za:] hasło „Stanisław Konarski”, [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XIII, 1967-1968, s. 476. przeniesiony wraz z pijarami i potajemnie pochowany przez Rosjan w zbiorowej mogile pod aleją w sąsiedztwie kościoła św. Karola Boromeusza, aby zginął ślad i nie oddawano im hołdu jako bohaterom narodowymO. [Innocenty Jan] Buba odszukał na cmentarzu Powązkowskim wspólną mogiłę Stanisława Konarskiego, Onufrego Kopczyńskiego, Teodora Wagi, Ignacego Zaborowskiego, Anastazego Pomorzkanta, Szymona Bielskiego i wielu innych. Przygotował tablicę pamiątkową i zorganizował uroczystość jej odsłonięcia na zewnętrznej ścianie kościoła św. Karola Boromeusza na Powązkach dn. 27 października 1964 r. (hasło „Stanisław Konarski”, [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XIII, 1967-1968, s. 476).