Eleonora Ziemięcka (ur. w 1819 we wsi Jasieniec na Mazowszu, zm. 23 września 1869 w Warszawie) z domu Gagatkiewicz – filozofka chrześcijańska i publicystka, uznawana za pierwszą polską filozofkę.
Życie thumb|Eleonora Ziemięcka, ok. 1858 (litografia Henryka Aschenbrennera) Eleonora Gagatkiewicz urodziła się w majątku Jasieniec, który należał do Ewy z Okęckich Łuszczewskiej (siostry Antoniego Onufrego Okęckiego), a ojciec Eleonory był jego administratorem. Jej wykształceniem zajęła się babka, Eleonora z Grabskich Łuszczewska, która swą wnuczkę zaprawiała do czytania wielkich poetów polskich: Adama Mickiewicza, Józefa Bohdana Zaleskiego i innych. Obok kierunku romantycznego oddziaływał na nią i do pewnego stopnia neutralizował go, klasyczny kierunek poezji, którego zwolennikiem był jej dziadek Łuszczewski, miłośnik poezji Kochanowskiego, Krasickiego, Franciszka Karpińskiego i Naruszewicza. Dzięki temu i późniejszemu samodzielnemu kształceniu, Eleonora Gagatkiewicz uzyskała niezwykłą dla kobiety swoich czasów szeroką kulturę umysłową.