Już w 1830 (mając 11 lat), jako Eleonora G., opublikowała pierwsze artykuły w „Dzienniku dla Dzieci” pod redakcją Stanisława Jachowicza, które spotkały się z życzliwym odbiorem. Z czasem stała się nie tylko korespondentką, ale i stałym współpracownikiem. Gagatkiewicz pisała utwory literackie (bajki, przypowieści), jak i publicystyczne (O historii polskiej, Odezwa do kobiet za mową ojczystą, O nagrodach pieniężnych za chlubne postępki).
W 1833 zaczęła pisać artykuły do „Tygodnika Polskiego”, a później do „Magazynu Powszechnego” i „Pierwiosnka”. W 1834 wyszła za mąż za A. Ziemięckiego. Jej szwagierką została Kazimiera Ziemięcka, entuzjastka i działaczka pedagogiczna. Eleonora z mężem wyjechała po ślubie do Drezna, gdzie przebywali do 1840. Następnie osiedli w Warszawie.
W tym okresie zaangażowała się w działalność wydawniczą (od 1842 wydaje czasopismo Pielgrzym), społeczną i filozoficzną. Wydaje liczne książki, w tym swoje najważniejsze prace filozoficzne.
W latach sześćdziesiątych XIX w. Ziemięcka zapadła na zdrowiu, pozostając jednak nadal aktywną. Zmarła w 1869.