Wiadomość trafia do Ferdynanda, który, nieświadomy podstępu, reaguje zazdrością, rozpaczą i gniewem.
Luiza próbuje uwolnić się od przysięgi poprzez samobójstwo, jednak jej ojciec, wywierając na niej presję moralną i religijną, mówi: Samobójstwo jest najszkaradniejszym grzechem, moje dziecko. I jedynym, za który żałować nie można, bo tutaj śmierć i zbrodnia w jednej dokonują się chwili. Córka, związana przysięgą, może jedynie milczeć i podtrzymywać wymuszone kłamstwo. Ostatecznie prawda wychodzi na jaw dopiero w chwili śmierci Luizy, która wyjawia Ferdynandowi intrygę i przebacza mu. Ferdynand, umierając, wyciąga rękę do ojca, co Prezydent interpretuje jako gest przebaczenia.
W wątku pobocznym Lady Milford, postać stojąca na pograniczu świata arystokracji i mieszczaństwa, zakochana w Ferdynandzie, zostaje skonfrontowana z bezinteresowną miłością Luizy, która mówi jej: Może pani nawet nie wie o tym, że zburzyła pani raj dwojga kochanków. Że pani gwałtem rozłączyła dwa serca, które Bóg ze sobą związał [...] Niech go pani zawlecze do ołtarza! Ale niech pani wie o jednym: wasz uścisk poślubny rozerwie nagle widmo samobójczyni!